.

.

เดอิดาระ
11 Sep 2008

.
.
.
.
.


บันทึกไดอารี่เด็กดีวันที่2

.

.

.

วันนี้ฉันตื่นเช้า อาบน้ำล้างหน้า และแปรงฟัน...

.

.

"โอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!!!???"
.
.
.
.
.

*นกกระพือปีกบินกรูออกจากป่า*
.
.
.
.
.

..

.
หึ...เจ็บ...เจ็บปากชะมัด จู่ๆก็เป็นร้อนในขึ้นมา บัดซบจริงๆมันเจ็บจนขยับปากพูดไม่

ถนัด พอฝืนกินข้าวเช้าเข้าไปได้สองคำก็ไม่ไหวแล้ว ขนาดไม่ได้เคี้ยวเลยนะ อืมม์
มารู้ตัวอีกทีก่อนออกจากบ้านก็ปากบวมฉึ่งแล้ว โอ้ยยยย! หงุดหงิดชะมัด! หิวก้หิว

ปากก็เจ็บซวยจริงเลยเฟ้ย! อืมม์!
.
.

.
.
ยังไงๆก็ต้องออกไปทำงานก่อนล่ะ ขืนไม่โผล่ไปให้พวกมันเห็นหน้า มีหวังตามมาดู

ถึงบ้าน แล้วจะเกิดเรื่องยุ่งยากเหมือนคราวก่อนอีก เฮอะ เดี๋ยวจะว่าขายังไม่ทันหายดี

ปากพังอีกแล้ว ชิ แสงอุษาน่ะเค้าไม่ป่วยกันด้วยเรื่องงี่เง่าๆหรอก มันต้องมีมาดน่ะมีมาด

เข้าใจไหมไอ้พวกโง่ อืมม์
.
.

.
.

วันนี้ฉันตั้งใจใช้ทางลัดที่ไม่คิดว่าจะมีใครเคยมา อย่างน้อยก็ขออย่าให้ต้องคุยกับ

ใครตอนนี้เลย ปากระบมไปหมดแล้ว สู้อุตส่าห์เข้ามาในป่ารกๆแบบนี้แล้วขอเดินทาง

อย่างสงบๆบ้างเถอะ
.
.
.

.
"อ้าว เดอิดาระคุง ออกจากบ้านแต่เช้าเลยนะครับ "

.

.

....
.
.

.
Holy shit....รุ่นพี่คิซาเมะ... แล้วยังจะอิทาจิอีกคน ไม่เข้าใจว่าเข้ามาทำ***อะไร

ในที่แบบนี้ฟะอืมม์เจ้าอิทาจิมันก้นั่งหันหลังอยู่....ทำเนียนเดินต่อไปคงจะไม่เห็นหรอกมั้ง...
.
..

.

.

.
.

" ทำอะไรของนายน่ะ เดอิดาระ..."
.

.

.
.

หึ....เห็นแล้วเรอะ...งั้นก้ช่วยไม่ได้....*จ้ำหนีไป*

.
.
.

.
.
กว่าจะออกมาจากป่าได้ *แฮ่กๆ* โชคดีจริงๆที่ไม่เดินตามมา *กึ่งวิ่งกึ่งเดิน* ถึงซะที

คราวนี้ละจะได้ ไปรับภารกิจแล้วรีบๆหายหัวไปจากทีนี่ซะ อืมม์ *เดินหันหลังไปมาแบบนอยๆ*
.
.

.

.
*ผลั่ก!!*

.

.

.

" โอ้ยยยยยยยยยยยย!!!!????? "

.

.

.
'' หน๊อยยยย!! เจ้าเด็กนี่เดินไม่ดูตาม้าตาเรือ ถ้าชั้นขาขาดไปจะทำยังไงหา?? เห็น

แล้วมันอารมณ์จริงๆ พออารมณืขึ้นแล้วมันก็จี้ดขึ้นสมอง พอจี้ดขึ้นสมองแล้วมันก็.."

.

.

.

" หุบปากซะฮิดัน "

 

..

.

ไอ้...ไอ้คู่ซอมบี้นี่อีกแล้ว แล้วใครใช้ให้แกมานอนขวางอยู่ตรงนี้ล่ะฟะ!! ฉันกำลัง

อ้าปากจะด่าเชียวแล้วความเจ็บแปล๊บมันก้แล่นเข้ามาจนสมองแทบชา

*เอามือกุมปากน้ำตาคลอ*
.
.

..
.

หลังจากนั้นฉันก้ไม่ได้ฟังเจ้าบ้านั่นมันฉอดๆอะไรของมันต่อ วันนี้ฝากไว้ก่อนเถอะ อืมม์! *เดินหนีไป*
.

.
.

(ฮิดัน: ......)

(คาคุซึ: .........)

.

.
.

พอเดินเข้าตึกก็เห็นไอ้หน้าสีส้มๆท่าทางสมองน้อย มันเดินมาแล้วนั่น
.
.
.

.
" โอ้ววว ดูนั่นสิ จุกสีส้มเดินมาแต่ไกล~ อะแฮ่ม สวัสดีคร้าบ รุ่นพี่ หวา! มาแต่เช้า

เลยนะครับ! แต่ยังไงผมก้มาเช้ากว่าละน้า~..."
.
.

.
.

พวกแกพอจะจินตนาการความเจ็บปวดของฉันออกไหม...น้ำย่อยกำลังกัดกระเพาะที่

ว่างเปล่าของฉันดังโครกๆมาหลายชั่วโมงแล้ว ปากก็ระบมเจ็บแปล๊บๆไปหมด...ฉัน

พยายามเปล่งถ้อยคำที่ฟังดูอาฆาตแค้นที่สุดออกไป แต่ปากมันขยับออกมาเป็นคำ

ที่ฟังไม่ได้ศัพท์...
.
.

.

.
.
" ปวดอึหรอคับ..."
.
.
.

.

...

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.
ตั้งแต่เกิดมาฉันนึกไม่ออกเลยว่าเคยโกรธมากขนาดนี้มาก่อน (/แกก้แบบนี้ทุกทีแหละ

เดเด้!555+) มันรู้สึกเหมือนกาต้มน้ำในหัวมันจะ ระเบิดออกมายังงั้นแหละ อืมม์!

ฉันพยายามอ้าปากจะด่าแต่ก็ไม่สำเร็จ เจ็บร้อนในชะมัดเลย โอ้ย! *น้ำลายยืด*
.
.

.

.
" อ๋าาา! รอเดี๋ยวก่อนสิครับรุ่นพี่!! "
.
.

.
.
หะ...อย่าเข้ามานะ! อ๊า!!! *เผ่น*
.
.

.

.
.

*แฮ่กๆ* ให้ตายสิ นี่ฉันเข้างานสายไป10นาทีเพราะมัวแต่วิ่งหนีไอ้หน้าส้มสมองน้อย

นั่น สงสัยต้องถอดจิตลงไปที่ห้องของเพนแทนแล้ว ทำแบบนี้แต่แรกก็จบเรื่อง อืมม์!
.

.

.
.

*หลับตา กำลังจะประสานอิน*
.

.

.
.

.
.

"เดอิดาระคุงอยู่นี่เอง..."
.

.

.

.
.

.

.

.

.

"เดี่ยวอย่าเพิ่งไป! ฉันขอคุยด้วยหน่อยสิ "
.

.

.
.
.

รุ่นพี่คิซาเมะ...มีอะไรกันนะ หรือว่าฉันมาสายไป10นาที เพนเลยจะเด้งออกจากงาน..

ไม่น่า นี่เราเพิ่งจะสายครั้งแรก..ประพฤติตัวดีมาตลอด ทำภารกิจพลาดก็ไม่เคย...

อ๊ากกกก!! สติจะแตกแล้วว้อยยย


.
.

.

.

.
.
"เมื่อเช้าเป็นอะไรไปสีหน้าไม่ค่อยดีเลย มีอะไรรึเปล่า "
.
.

.

.
.

ห้ะ...เห่อ...ค่อยยังชั่ว นึกว่าจะโดนเด้งซะแล้ว*ปาดเหงื่อ* แต่ไหนๆรุ่นพี่ก็อุตส่า

เป็นห่วง(รึเปล่า..) ฉันก็เลยบอกไปนิดหน่อย กว่าจะพูดกันรู้เรื่อง เล่นเอาน้ำลายยืด

ปากบวมไปหมด
.
.

.

.
.
" อ๋อ อย่างนี้นี่เอง....แล้วทำไมไม่บอกแต่แรก..."
.

.

.
.

นึกว่าจะโดนล้อแล้วสิ...รุ่นพี่คิซาเมะเป็นคนดีใช้ได้เลยนะ ไม่เหมือนคนบางคน อืมม์...
.

.
.
.

" ที่เป็นร้อนในเพราะช่วงนี้อารมณ์แปรปรวนรึป่าวครับ ถ้าหงุดหงิดมากๆก็ระวังจะ

ท้องผูก แล้วก็จะทำให้เป็นร้อนในได้ง่ายต้องกินน้ำเยอะๆอย่างฉันนี้ไง ไม่ค่อยเป็น

เลยนะร้อนในเนี่ย *หัวเราะผู้ดี* "
.

.

.
.
.

ท้องผูก เป็นร้อนในเพราะอารมณ์แปรปรวนเรอะ ฉันไม่เห็นจะอารมณ์แปรปรวนตรง

ไหน แต่ยังไงก็ต้องไปหายามาต้มกิน ตามคำแนะนำก่อนล่ะ ปากเป็นแบบนี้แล้วมัน

หงุดหงิดชะมัด อืมม์

.

.
.
.
.
แต่อย่างว่าถ้าเลือกได้ก็ไม่อยากไปร้านยาหรอก คิดดูสิ แสงอุษาเดินเข้าร้านขายยา...

เจ้าของร้านคงเดินมา ยินดีต้อนรับหรอกนะ...
.
.
.

.
.

ระหว่างฉันกลุ้มๆอยู่ ไอ้คนที่ไม่อยากเจอที่สุดก็ดันโผล่มาอยู่ตรงหน้า นี่ฉันคิดไปเอง

รึเปล่า ว่าวันนี้เจอแกบ่อยมากๆเลยนะ อืมม์...(/มันก้ต้องอย่างงั้นอยู่แล้ว...)
.
.

.

.
เจ้าโทบิมันรู้ได้ยังไงว่าฉันเป็นอะไร...เรื่องยุ่งแล้วสิ เดี๋ยวมันจะต้องหาทางกวน

ประสาทฉัน แล้วฉันก็ด่ามันกลับไม่ได้ นี่ใจคอ จะยั่วให้ฉันอกแตกตายไปเลยงั้น

สินะ! มันจะมากไปแล้ว อืมม์! (/คิดไปเองเสียเสร็จสรรพอีกแล้วนะแก...)
.
.

.

.
.

" เข้าใจแล้วล่ะครับ... ที่แท้ก็เพราะเจ็บคอร้อนในนี่เอง โรคเบสิกเลยนะครับเนี่ย!

ไอ้ผมก็หาสาเหตุอยู่นาน อ๋าา!! ไม่ต้องห่วงครับ เดี๋ยวผมจัดการให้!!" *ยกหม้อมา*
.
.

.
.

เอ๋...
.
.

.
.

"ก่อนอื่นมันก็ต้องผมยาไอ้นี่...อาฮะ ใช่แล้ว... แล้วก็เทไอ้นั้นลงไป....คนให้เข้าที่...

นี่ผมสาทิตให้ดูเลยนะครับเนี่ย!! แบบนี้ไม่มีให้เห็นบ่อยๆหรอกนะครับบ!"
.
.

.

.
.

โฮ่! นี่จะต้มยาให้ฉันหรือเนี่ย ผิดคาดจริงๆ โทบิ นายก็เป็นคนดีใช้ได้เลยนะ เอาเป็น

ว่าฉันจะขอโทษอยู่ในใจแล้วกันที่เมื่อก่อนเคยด่านาย...
.
.

.

.


"ไอ้ผมก็แอบอุบไว้นานนะเนี่ยกว่าจะโชว์ตัวออกมาได้ เฮ่ออ~~"

.

.

.
เสร็จแล้วสินะ ไหนๆขอกินหน่อยซิ *ตักใส่แก้ว ยกดื่ม*

.
.
.
.
"กินเข้าไปเยอะๆนะครับจะได้หายไวๆ!! เพราะมีส่วนผสมของตีนกระซู่ลงไปด้วยนะ

เนี่ย สรรพคุณดีขนานแท้เลยนะครับบ! ดื่มเลยคร้าบบ"

.

.
.
.

.

.

.
.

.

.

ไอ้...!!!

.
.
.
.

ฝากไว้ก่อนเถอะแก...ฉันจะอาฆาตจองเวรแกไปจนวาระสุดท้ายของชีวิตเลย อืมม์!!

.

.

.
.

.

.

.

.

 

.
วันต่อมา...ไม่อยากจะเชื่อว่าร้อนในมันจะหายไปจริงๆ วันนี้ปากฉันกลับมาขยับ

ฉอดๆได้เหมือนเดิมแล้ว แต่ฉันจะไม่ขอบอกว่าเป็นเพราะน้ำนรกของเจ้าโทบิมันหรอก

นะ คอยดูเถอะ วันนี้ฉันจะเอาคืนทบต้นทบดอกให้สาสมเลย อืมม์!!!!
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

.

.

.

.

เดอิดาระ(ที่โกรธจัด)

.

.

.

****************************************************

puppu/ ไหนๆก้มีสมาชิกใหม่เพิ่มแล้วขอลากฮิดันมาเอี่ยวหน่อย

ถือว่าเป็นการต้อนรับเข้าแสงฯละกันเนอะ~

ว่าแต่ฮิดันกับเดอิ สองคนนี้มันวัยทองจริงๆเลยให้ตายเหอะ....

.

.

ว่าแต่ร้อนในน่ะ..เรื่องจริงนะเออ...แต๊งกิ้วโคโนะที่มาโคกันน้า

 

Comment

Comment:

Tweet

ว้าวเดเด ชั้นรู้สึกทั้งเอือม ทั้งสงสารเลยน่ะเนี่ยsad smile sad smile

#6 By บลูมิ้นท์ (222.123.227.97) on 2010-10-15 22:02

ลี - อาจจะเป็นเพราะร่างกายอ่อนแอเนื่องจากขาดการฝึกซ้อมก็ได้นะครับ..โรคร้ายๆ

เคียว - เป็นร้อนในเนี่ยมันทรมานจริงๆนะฮะ (ฮา)แต่ชอบจังนะฮะ
ตรงที่ว่า ไดอารี่เด็กดี ดูน่ารักจังเลย
เดอิ ~ confused smile

#5 By .BENKY☼ [ A s L e e ♠] on 2008-10-16 12:40

cry ชอบมากมาย
เดอิดาระน่ารักมาก
แหม ไม่ค่อยเลยเนอะ ไอ้ประโยคนี้น่ะ > > "ฉันไม่เห็นจะอารมณ์แปรปรวนตรงไหน"
ฮะๆ คนเราน่ะนะ

#4 By akatsuki galz (125.27.113.24) on 2008-09-13 18:27

โทบิ / หวาๆๆ ไม่ใช่ความผิดของผมนะครับ!! แต่เป็นยังไงล่า สูตรเด็ดเลยนะครับเนี่ย งานนี้ต้องขอบคุณผมหน่อยซะแล้ว แต่รุ่นพี่ก็น่าจะขอบคุณผมทุกงานอยู่แล้วนี่นา!? อ๋า นั่นสินะ


โค / 55555555 ฮาโคตรพี่ เล่นอีโมสุดยอดดดด น่ารักจริงๆ!

ขอบคุณพี่เช่นกันน้า

( ปล. เม้นฮิดันน่ารักมากกกก *ตายไป* )
ฮิดัน: ไดอารี่เด็กดี...กร๊ากกกกกกกกกกก!!55555(พยายามกลั้นหัวเราะ)โคตรจะเหมาะกะนายเลยว่ะ เดอิดาระ"จัง"

มิน่า ถึงว่าเมื่อเช้าเสียงผู้หญิงที่ไหนกรี๊ดปลุกชั้นตื่น ที่แท้แกนี่เอง

ฮ่าๆๆๆๆ กะอีแค่ร้อนใน โตจนหมาเลียก้นไม่ถึง...เอ๊ะ!(เหลือบมองความสูงเดอิ)...รึว่ายังถึงอยู่วะ!? เออ...ช่างเถอะ..เรื่องแค่นี้ดันทำเป็นยังกะโลกจะแตก ทุเรศว่ะ! ก็เอาเกลือจิ้มไปเลยเด้!! ชั้นก็เคยทำ เจ็บจึ๋งๆ แถมออกจะสนุกด้วยซ้ำ จิ้มไปแป๊บเดียวเดี๋ยวก็หาย....ว่าแต่แกเป็นร้อนในปากไหนกันแน่วะ?

ส่วนเรื่องที่แกมาชนชั้นน่ะ ทางนี้ต่างหากที่ต้องพูดว่าฝากไว้ก่อน แม่งเฮอะ! ชั้นต่างหากที่นอนอยู่ดีๆแล้วแกเดินมาสะดุดเองนะเฟ้ยยยย!!!
ไปติดโรคตาฟางมาจากเจ้าอิทาจิตั้งแต่เมื่อไหร่กัน อ้อ!ลืมไป จริงๆแล้วเพราะทรงผม'น้ำพุติดปอมปอม'นั่นบังตาจนมองไม่ชัดใช่มั้ยล่า! แล้วนี่ไม่ได้ฟังที่ชั้นพูดสั่งสอนเลยสิ หนอยยยยย!!! ถ้าพวกตรูเป็นคู่ซอมบี้ แกกะไอ้หน้าอมยิ้มมันก็'คู่ตัวปัญญาอ่อน'ล่ะเฟ้ยยยย!!!!
ติดว่าเมื่อเช้ามัวเถียงกะไอ้แก่ขี้งกอยู่หรอกนะ ไม่งั้นชั้นก็ไม่ปล่อยนายเหมือนกันแหละโว้ย!

เฮ้!เฮ้!แกเนี่ยนะไม่เคยทำงานพลาด สมองเสื่อมลืมตอนภารกิจสอดแนมไปจับสัตว์หางแต่ดันทำเค้าตื่นกันทั้งหมู่บ้าน เป็นเหตุให้ไอ้พวกยุ่งยากตามมาถึงถิ่นเราจนไอ้แมงป่องเล่นตุ๊กตามันเดี้ยงไปแล้วรึไงฟะ!

กร๊ากกกกกกกกกกกกกกก!!!ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ โอย...หัวเราะจนปวดท้อง...ตีนกระซู่ ...(ลงไปดิ้นขำอีกรอบ) สาสมกะโทษที่แกรบกวนพิธีศักสิทธิ์ของท่านจาชินแล้วล่ะเฟ้ยยย!! ว่าแต่หายแล้วก็อย่าลืมมาเอาคืนละกัน! เพราะชั้นก็จะคิดทั้งต้นทั้งดอกเหมือนกัน แถมดอกเบี้ยให้เลยด้วย จะได้ตัดสินให้มันเด็ดขาดไปเลยนะ เดอิดาระ'จัง'


--------------------
ยัคกี้: อ่า...ทางนั้นเสนอทางเราก็ต้องรีบสนอง มาร่วมบ่นกันให้คนอื่นในบล๊อคแก้วหูเสื่อมดีกว่าค่ะ(ฮา)open-mounthed smile

เขียนเก่ง+น่ารักม๊ากก~~ หวาๆเดจาง เครียดมากขาดแคลเซียมไม่สูงขึ้นอีกระวังเป็นเหยื่อถากถางของฮิดันนะจุ๊open-mounthed smile รออ่านของน้องโทบิอย่างใจจดใจจ่อ

หายร้อนในเร็วๆนะคะsurprised smile

#2 By pinky on 2008-09-12 04:11

ซาสึเกะ (ชิปปู) : ทำหน้าเบ้...เอามือปิดปากแล้วเดินดุ่ยๆไป

คิบะ : อึ๊ย...ท่าจะเจ็บแฮะ

วุยเก็ตสึ : ชั้นเองก็ไม่เคยเป็นร้อนใน..เหมือนเจ้าฉลามนั่นแหล่ะ..อ่ะโธ่
(ทำท่าภูมิใจ)

มิน : ที่แท้งานนี้เด้ไม่ระเบิดโป้งป้างเพราะปากเป็นร้อนใน (ปากที่มือก็เป็นด้วยนี่เอง)

เรื่องร้อนในนี่เกินคาด..แต่ถ้าเป็นเด้ก็คงอาละวาดงั้นแหง๋ๆ....
อ๊ากกก~ อยากเล่นกับคิซามี่!!!(?)

รออ่านโทบิต่อดีกว่า...confused smile

ปล.ไว้มาคุยเรื่องโอโตะ ของ อรจ และ เกะ กัน double wink