ナルト 疾風伝 ~ Hero Tomorrow

 

เออ......ถึงพวกองค์กรซังกะบ๊วยทั้งหลายที่มาอ่านไดตู

.....ไม่ต้องมาทำไก๋นะเฟ้ย! ชั้นรู้ว่าพวกแกอ่านอยู่ แถมเอาไปนินทากันสนุกปากซะด้วย!!

แค่จะบอกล่วงหน้าว่า...ของที่พวกแกสั่งซื้อเมื่อวานน่ะ...สงสัยจะไม่ได้แล้วว่ะ....
ไม่ต้องมาโกรธเลยนะเฟ้ย!! ชั้นก็อดซื้อเจลใส่ผมยี่ห้อโปรดเหมือนกันน่ะแหละ!

 โอ๊ยยยย!!!!!!!! หงุดหงิดโว้ยยย!! กระปุกสุดท้ายใกล้จะหมดแล้วด้วย
แล้วงี้ตูจะทำไงฟะ!? ให้เดินออกไปหัวเป็นรังนก...ไม่เอานะโว้ยย!! ขายหน้าประชาชีตายห่-

เพราะไอ้คาคุซึแท้ๆเลยเชียว

ก็บอกมันไปแล้วว่าวันนี้ไม่มีอารมณ์ออกไปข้างนอก
อารมณ์บูดตั้งแต่โดนเสียงยัยบ้าที่ไหนก็ไม่รู้กรี๊ดซะนกหวีดยังอายปลุก...
...เดินสโลสเลมาทำพิธีตอนเช้าอย่างเงียบสงบ ก็ยั๊งงงจะมีไอ้เด็กเมื่อวานซืนหัวทรงอุนจิ(สีก็เหมือน)มาเหยียบตูอีก เจ็บนะโว๊ยยย!!!
แล้วทำอีท่าไหนไม่รู้ไม่ได้สั่งสอนไอ้เด็กสเปร๊ดนั่น กลับต้องมาเถียงกะเจ้าคาคุซึแทน ทำมั๊ยยย มึ-จะปล่อยตูให้อยู่อย่างสงบสุขไม่ได้ซักนาทีเลยเรอะ! (ยากิ: ไม่ใช่คนอื่นเค้าอยู่สงบสุขแต่เอ็งไปทำลายของเค้าหรอกเรอะดันดัน~)

เถียงกันยังไม่จบ คาคุมันก็ถอดใจแล้วลากตูจากวงพิธีไป พอถามมันว่าจะไปไหน...มันบอกว่าไปช๊อปปิ้ง

0_o ช๊อปปิ้ง ไอ้เค็มหนอนขึ้นคาคุซึเนี่ยนะ!?

อ้า ท่านจาชินครับ ตามในคัมภีร์แล้ว วันสิ้นโลกมันยังอีกนานไม่ใช่รึ?  รึว่าผมจำผิด?

สงสัยไอ้คาคุซึมันจะรำคาญที่ตูทำหน้าเหวอใส่ เลยอธิบายว่า"ก็พวกแกผลาญเงินกันไม่บันยะบันยัง ชั้นก็เลยต้องมาคุมการซื้อของเองนี่ไง อันไหนไม่จำเป็น ตัดให้หมด"
.....เออ นี่สิ ถึงจะสมเป็นมัน -_-*

"ชั้นให้คนอื่นจดลิสของที่จะซื้อมาหมดแล้ว ส่วนแกชั้นไม่ได้บอก เพราะยังไงก็ต้องมาด้วยอยู่แล้ว.. อย่าลืมทำตัวให้เป็นประโยชน์ช่วยถือของละกัน" 
.....ขอสาปแช่งไอ้หัวหน้าที่ดันออกกฎเฮงซวยให้ปฏิบัติงานเป็นคู่...ตูเลยต้องลากสังขารมาทำเรื่องไร้สาระพรรค์นี้ - -*

มาถึงปุ๊บไอ้เราก็อุตส่าห์ตรงเข้าไปจะหยิบของของเรา(เจลของตรู!!!เจอแล้นนนนน >_ <)

กึก! มือมารมาหิ้วเสื้อหลังคอไว้(นี่มันเห็นตรูเป็นลูกหมาเรอะ!)

"หยิบของที่คนในกลุ่มเค้าฝากมาก่อนสิวะ ไม่ได้เรื่องเลยแกนี่"
...แล้วกรูไม่ใช่คนในกลุ่มของเอ็งเรอะ! แถมยังให้มาเป็นเด็กถือของ แค่ขอไปหยิบของตัวเองก่อนแค่นี้ทำไมไม่ได้วะ!

"ขืนแกไปซื้อของของแก มีหวังลืมงานตัวเองแหงแซะ"
.....ก็จริงของมัน '////'  เอ๊ะเดี๋ยว! นี่มันหาว่าตรูความจำสั้นเรอะ ไอ้เหนียงยานเน่!!!(ยากิ:เพิ่งรู้ตัวเหรอลูก)

แล้วมันก็เดินนำฉับๆตรงมาที่...

....'แผนกเครื่องสำอางค์'

"ฮิดัน แกเข้าไปซื้อสีทาเล็บมาซิ"
...........
 
พ่องงงงงงงงงง!!! =[]=*  ผู้หญิงเต็มล๊อค เมิงไม่กล้าเลยส่งกรูเข้าไปช่ายม๊ายยยยยยยย!!!!

"แกก็ไปเอามาเองสิเฟ้ย!!"

"...ชั้นต้องเป็นคนถือลิสต์นา"

ใครสนวะ? "แล้วมือแกไม่ว่างเพราะกระดาษแค่แผ่นเดียวรึไงเล่า!?"

"หมายความว่างานครั้งนี้ชั้นเป็นคนออกคำสั่งไงล่ะ"

............ทฤษฎีบ้านเตี่ยแกเรอะนั่น! "ไม่สนเฟ้ย!! เอางี้...เราเดินเข้าไปด้วยกัน แฟร์ดีมะ?"

....สายตาแบบนั้นมันหมายความว่าไงฟะ แล้วยังไอ้ท่าถอนหายใจชวนโมโหนั่นอีก -"-

"เฮ้ออออ....คิดดูนะ ผู้ชายสองคนเดินเข้าไปเลือกเครื่องสำอางค์ด้วยกัน เป็นนายนายจะเห็นว่าไง?"

..............   เงอะ...

สุดท้ายก็ต้องเป่ายิ้งฉุบ แล้วก็เคราะห์ซ้ำกรรมซัดกรรไกรของตูโดนค้อนมันทุบอีก  แม่ง! ไอ้บ้าที่ไหนวะกำหนดไว้ว่าค้อนต้องชนะกรรไกร ตูจะฆ่าม้านนน!!(ยากิ:อ้าว แพ้แล้วพาลแล้วฮิเอ๊ย!)

...เอาเซ่! ชั้นจะตอบแทนความอับอายครั้งนี้ให้สาสมเลย ให้มันรู้ซะบ้างว่าอย่ามาเล่นกะสาวกลัทธิจาชิน
.......มุ่งตรงเข้าไปอย่างมาดมั่น พยายามปิดหูเมินเสียงหัวเราะคิกคักนั่นไว้
หยิบไอ้ขวดที่ติดป้าย 'New arrival' ขึ้นมา หันหลังกลับไปเคาท์เตอร์จ่ายตังค์
ตรู๊ด ตรู๊ด ตรู๊ด ยื่นแบงค์ให้ หยิบใบเสร็จกะถุงของมา ยื่นให้เจ้าคาคุซึด้วยท่วงท่าสมภาคภูมิ

..การที่ได้มองสายตาแสนกวนส้นคู่นั้น แหกซะเกือบหลุบออกจากเบ้า..นี่..มัน.......สะใจจริงว้อยยยยยย!!!!!!!! 5555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555

จะไม่ให้ไอ้แก่มันตาเหลือกน้ำลายฟูมปากได้ไงล่ะ ก็ไอ้น้ำยาทาเล็บขวดนั้นน่ะ 10,200เยน!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ก๊าก ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

อยากได้กล้องถ่ายไว้จริงโว้ย แม่งตรูจะเอาขึ้นหิ้งใส่กรอบไว้เลย กร๊ากกกกกกกกก!!!

 

หลังจากนั้นมันก็เลยงอนตรูดบิด ไล่ตรูไปยืนรอข้างนอก เออ! ก็อยากไปนานแล้วเฟ้ย! .....อย่าลืมซื้อเจลใส่ผมมาด้วยเป็นพอ...

....ไอ้เราก็ยืนดูของที่มันอยู่แถวๆเคาท์เตอร์ไปเรื่อย ....อืมมมม.....แม่เจ้า!! แจกันนี่

 แจกันจริงๆรึนี่! *o* เห็นครั้งแรกยังกะปลาหมึกบด แถมยังลวดลายวิจิตรนี่อีก(ฮืมม นี่ถ้าเปลี่ยนลายหกเหลี่ยมอุบาทว์นี่เป็นสามเหลี่ยม ก็กลายเป็นตราศักด์สิทธิ์ของท่านจาชินแล้ว *ตาเป็นประกาย) พึมพัมงึมงัมๆๆ

".....!? แกทำอะไรของแกอยู่น่ะฮิดัน เราไม่ซื้อของที่ไม่มีอยู่ในลิสต์นะ!"

......มาแล้วไง ไอ้ตัวมารผจญความสุข

 

"ชั้นจะดูอะไรก็ไม่ใช่เรื่องของแกเฟ้ย!!" หันขวับไปด่ามัน

พลั่ก!!
.

.

.

อ๊ะ!?

...เมื่อกี๊มันเสียงอะไรงะ?

ปึง!! โครม! โครม เพล้ง!  ครึ่ก! โครมม โครมมม กรี๊ดดดด! โครมมม!!!!

เอ๋?

.....

 แค่กๆ โอย....ไอ้ฝุ่นพวกนี้มันอะไรฟะนี่! คันคอเป็นบ้า! รีบๆหายไปซะทีสิเฟ้ย!!! แม่ง!ไอ้ร้านนี้มันทำความสะอาดยังไงฟะถึงได้ฝุ่นตลบอบอวนขนาดนี้ ฉอดๆๆ

... เออ จางลงซะที

 

เฮ่ย! o_0"

ไม่จริ๊งงงงง!!!

"ทำอะไรลงไปวะ ไอ้โง่!!" โว้ยยเสียงเจ้าคาคุซึน่ารำคาญเป็นบ้า เพราะแกนั่นแหละชั้นถึงได้หันไปด้านนั้น เคียวมันเลยไปโดนชั้นวางของ ชริ!

"กรี๊ดดด นี่ทำอะไรกันคะเนี่ย!"

..สุดท้ายแล้วเจ้าคาคุซึก็ต้องไปคุยกับเจ้าของร้าน สงสัยคงต่อรองค่าเสียหายกันมั้ง? ไหนลองเงี่ยหูฟังดูซิ

"x,xxx,xxxx เยน..."

.........เงียบกริบ

พลั่ก! เฮ่ย! นั่นเจ้าคาคุซึมันชกหน้าเจ้าของร้าน เอ๊ะ! แล้วแกมากุมมือชั้นทำไมเนี่ย!? เฮ้ย!! นี่แกอย่าบอกนะว่าเราจะชักดาบ!! 0[]o

ชิปหาย! มันเรียกยามตามมาแล้วโว้ยยย!! เฮ้ย คาคุซึ ปล่อยมือสิฟะ! ตูจะสังเวยมันซร้า!!!

"จะบ้าเรอะ ไม่มีเวลาเฟ้ย! แกเอาของนี่ไปถือเลย" แล้วมันก็โยนของใส่มือตู

...หลังจากนั้นก็มารู้ตัวอีกทีตอนหอบเป็นหมาหอบแดด ห่างจากไอ้ร้านเวรนั่นหลายกิโล

เวรเอ๊ย!! คงไปร้านนั้นไม่ได้อีกแล้วสินะ ซวยจริง มันยิ่งชอบเอาพวกตรีมบำรุงยี่ห้อโปรดตรูมาลดราคาซะด้วย เสียดาย!!

ไม่เป็นไร...ยังไงก็มีสำรองในถุงนี่แล้ว *เปิดออกมาดู*

......ทิชชู่ น้ำปลา ยาสีฟัน ดูเร๊กซ์(?) ........เอ๊ย!! แล้วเจลตูล่ะว้อยยย!!! *หันไปจ้องไอ้ขี้งกอย่างหาเรื่อง*

"สงสัยจะอยู่ในอีกถุงนึงที่ซื้อให้คนอื่นนั่นแหละ ถุงนี้มันของชั้น..."

กว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!! ว่าไงน้า~~~~~~~~~~~~~~~~~~!!!!!! (พ่นไฟได้พ่นไปแล้ว) แล้วนี่แกหลอกให้ชั้นถือวิ่งตะลอนมา อะ....อะ...ไอ้แก่เหนียงยานนนนนนนนนนนนนนนน!!!!

"ยังมีหน้ามาพูดอีกเรอะ คนอื่นเค้าก็ไม่ได้ของเหมือนกันแหละ ที่สำคัญกว่า ที่เรื่องมันเป็นแบบนี้ก็ความผิดนายคนเดียว"

ความผิดกรู๊!! ความผิดกรูอาร๊ายยยย!! ก็ถ้าแกไม่เรียกให้กรูหันมาเคียวมันจะไปชนชั้นวางของมั้ย!! แล้วยังไอ้ร้านเฮงซวยที่เสือกจัดชั้นให้มันอยู่ติดกันอีก~~~~~~~~~~~~~~~~~~!!!!!!!!!

เออ เรื่องมันก็มีแค่นี้แหละ เพราะฉะนั้นหลังจากนี้พวกแกคงไปร้านที่สันโค้งXXXนั่นไม่ได้แล้วว่ะ  แล้วนี่ตรูก็ต้องหาร้านซื้อของประจำร้านใหม่อีกแล้วสิฟะ........แม่ง! วันนี้มันโคตรๆๆๆจะวันมหาซวย จริงๆว๊อยยยยยยยยย

ฮิดัน(โว๊ย!!)

 

--------------------------------------------------------

ยากิ/ หมดลม .....เหนื่อยเป็นบ้า  หันขึ้นไปดู..ทำไมมันยาวจังวะ?

เป็นไดที่ใช้เวลาเขียนยาวนานมาก....1อาทิตย์

รั่วซะ...หลุดคาแรกเตอร์ฮิดันไปเลย

เขียนถึงคาคุซึเยอะมาก ก็แหม...ไม่มีคาคุซึจะเป็นฮิดันได้ยังไงล่ะ :P

เอ๋!? แล้วทำไมรูปประกอบมันมีแต่ในบางช่วงน่ะรึ?
.....ก็ตอนแรกกะเขียนแค่นั้นน่ะสิ แต่ไปๆมาๆมันต่อนู่นเสริมนี่จนกลายมาเป็นอย่างนี้แล เอเมน

แล้วทำไมต้องเจลแต่งผมล่ะ? นั่นสิ 55 รอดูต่อไปละกันนะฮับ จุ๊บๆ

      

 

 

                                                    

 

 

 โทบิ

12  Sep 2008

 

 

 

 

 

           อา! ในที่สุดก็ได้มาเขียนแล้วนะครับเนี่ย...มีโอกาสแบบนี้ทั้งที่มันก็ต้องบันทึกเรื่องที่มันสนุกๆหน่อยสิครับว่ามั้ย

                

           จะมีก็แต่ความแปลกประหลาดของรุ่นพี่จุกเหลืองทำท่าหงิมๆไม่ยอมพูดยอมจาเลยน่ะสิครับ... นี่ขนาดผมทักแล้วยังไม่พูดอะไรออกมาสักกะแอะ!

                      

 

           ทั้งๆที่ปกติมันไม่เป็นอย่างนี้แท้ๆน้า...

 

 

          

                 พูดอะไรออกมาบ้างสิครับรุ่นพี่!!! แหม่ ไอ้ผมเนี่ยก็เหงาปากจังเลยนะ   ไม่มีคนให้เถียงนี่ช่างหดหู่ซึ่งใจยิ่งนัก  อย่างน้อยจะเผยอปากออกมาให้ชุ่มชื้นจิตมีใจให้ได้เถียงมั่งสิครับ...

 

 

              "....."

    

 

             เงียบเกินไปแล้ววว!!  เป็นอะไรไปครับรุ่นพี่!! กินดินเหนียวมากไปจนกลายเป็นโรคเอ๋อซะแล้วเหรอครับ

 

 

เดอิ / *ทำท่าจะว่า....แต่ก็เงียบไป
     

 

 

                      ปวดอึเหรอครับ....

 

 

เดอิ / *ขมวดคิ้ว ใบหน้าบึ้งตึง  ทำท่าจะว่า...แต่ก็เงียบไป*

*สุดท้าย...เดอิก็เดินหนีไป*

                   

 

 

                                    อ๋า!! เดี๋ยวก่อนสิครับรุ่นพี่!

 

 

              อา แบบนี้มันไม่ใช่สไตล์ของผมเท่าไหร่นะเนี่ย   อยู่ๆเดินหนีไปแบบนี้มันต้องมีอะไรแน่นอน! *เอากำปั้นทุบฝ่ามือ*  ถึงผมจะเป็นเด็กดีที่ไม่สอดเรื่องของชาวบ้านแต่คนใกล้ตัวมีปัญหาแบบนี้มันต้องลองหน่อยสิครับ!

 

 

*ตามไป*

 

 

--------------------

 

 

             อ๋า!? รุ่นพี่คิซาเมะ??.........................หืม.....*หัวเราะ* อ้ออ....อาฮะ *เงี่ยหูฟัง*   มันเป็นแบบนี้นี่เอง... โถๆๆ ไม่ยอมบอกตั้งแต่แรกนะรุ่นพี่เดอิดาระ แต่กว่าจะฟังออกเนี่ยก็ต้องใช้ความสามารถเฉพาะตัวซะหน่อยนะเนี่ย...

 

            อีแบบนี้ ถ้าผมไม่ยืนมือเข้าไปช่วยล่ะก็....มันก็เสียมารยาทของรุ่นน้องนะครับว่ามั้ย....

 

 

            ก่อนอื่นก็ต้องไอ้นั้น...ผมจะช่วยรักษาให้หายไปจากโรคนี้เลยล่ะครับ เจ๋งใช่มั้ยล่า!

 

 

 

 

------------------------------

 

 

 

*ยกหม้อมาตั้งตึงตัง!*

 

 

                      อย่าทำหน้าเครียดไปเลย มายเซ็มไป ผมเข้าใจแล้วล่ะครับ... ที่แท้ก็เจ็บคอร้อนในนี่เอง โรคเบสิกเลยนะครับเนี่ย! ทั้งๆที่ปกติในแสงอุษาจะมีสักกี่คนที่ป่วยกระปอดกระแปดพูดไม่ได้ศัพท์จับไมได้ความอย่างนี้!  ไม่ไหวเลยนะครับเนี่ย! อ๋าๆๆ!! อย่าเพิ่งโกรธไปเลยครับ  ที่ผ่านมานึกว่าผมพูดเล่นเรอะ!? ( me /ซะงั้น...)

 

 

                "......"

 

 

                        ชะอุ๋ย....งั้นรีใหม่นะครับบบ....

 

               

             เข้าใจแล้วล่ะครับ...ที่แท้ก็เจ็บคอร้อนในนี่เอง โรคเบสิกเลยนะครับเนี่ย! ไอ้ผมก็หาสาเหตุอยู่นาน อ๋า! ไม่ต้องห่วงครับ เดี๋ยวผมจัดการให้!

 

 

     เดี๋ยวจะแสดงให้เห็นถึงสูตรเด็ดโทบิ...รับรอง หายแน่ๆ!    แต่หายไปไหนนั้นผมไม่ทราบนะครับ....

 

              อา...ก่อนอื่นก็ต้องใส่ผงยานั่น... ใช่แล้ว เทไอ้นั้น แล้วก็จุ่มไอ้นี่ลงไป *คนๆๆๆ*  สับๆอันนั้นแล้วก็ใส่อันนี้ลงไป...ที่สำคัญคือ....

 

  แหม่ ไอ้ผมก็แอบอุบเอาไว้น๊านนานนะเนี่ยกว่าจะโชว์ตัวออกมาได้ เฮ่ออ~~ เอ้า ดื่มได้แล้วล่ะครับ!*ยื่น*

 

 

 

*เดอิยกน้ำขึ้นดื่ม*

 

 

 

 

 

 

 

 

 

    มีส่วนผสมของ   ตีนกระซู่  ด้วยนะครับ! สรรพคุณดีขนานแท้!!

 

 

ดื่มเยอะๆเลยนะคร้าบบบ!

 

 

 

 

*

 

*

*

 

 

เด /

 

 

 

-----------------------------

 

 

                    ไม่ต้องขอบคุณหรอกนะครับรุ่นพี่  ถึงผมจะรู้ว่ารุ่นพี่อยากเข้ามาจับไม้จับมือ ขอบคุณผมสักสิบล้านรอบแค่ไหน  ไม่เป็นไรคร้าบไม่เป็นไร....   งวดหน้าอย่าลืมเลี้ยงสลัดผักผัดหอยเชลล์ผมตอนปฏิบัติภารกิจด้วยนะครับ! ไม่เป็นไรจริงจริ๊งง!

 

 

               

 

 

 

                                                                                     โทบิ

 

 

 

 

---------------------------

 

โค / ขอบคุณพี่ไบร์สนะคะที่มาโครกัน 5555

 

เพื่อความสะใจขนานแท้ *ชูนิ้วคาราบาว*

 

.

.

เดอิดาระ
11 Sep 2008
.
.
.
.
.

บันทึกไดอารี่เด็กดีวันที่2

.

.

.

วันนี้ฉันตื่นเช้า อาบน้ำล้างหน้า และแปรงฟัน...

.

.

"โอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!!!???"
.
.
.
.
.
*นกกระพือปีกบินกรูออกจากป่า*
.
.
.
.
.

..

.
หึ...เจ็บ...เจ็บปากชะมัด จู่ๆก็เป็นร้อนในขึ้นมา บัดซบจริงๆมันเจ็บจนขยับปากพูดไม่

ถนัด พอฝืนกินข้าวเช้าเข้าไปได้สองคำก็ไม่ไหวแล้ว ขนาดไม่ได้เคี้ยวเลยนะ อืมม์
มารู้ตัวอีกทีก่อนออกจากบ้านก็ปากบวมฉึ่งแล้ว โอ้ยยยย! หงุดหงิดชะมัด! หิวก้หิว

ปากก็เจ็บซวยจริงเลยเฟ้ย! อืมม์!
.
.

.
.
ยังไงๆก็ต้องออกไปทำงานก่อนล่ะ ขืนไม่โผล่ไปให้พวกมันเห็นหน้า มีหวังตามมาดู

ถึงบ้าน แล้วจะเกิดเรื่องยุ่งยากเหมือนคราวก่อนอีก เฮอะ เดี๋ยวจะว่าขายังไม่ทันหายดี

ปากพังอีกแล้ว ชิ แสงอุษาน่ะเค้าไม่ป่วยกันด้วยเรื่องงี่เง่าๆหรอก มันต้องมีมาดน่ะมีมาด

เข้าใจไหมไอ้พวกโง่ อืมม์
.
.

.
.
วันนี้ฉันตั้งใจใช้ทางลัดที่ไม่คิดว่าจะมีใครเคยมา อย่างน้อยก็ขออย่าให้ต้องคุยกับ

ใครตอนนี้เลย ปากระบมไปหมดแล้ว สู้อุตส่าห์เข้ามาในป่ารกๆแบบนี้แล้วขอเดินทาง

อย่างสงบๆบ้างเถอะ
.
.
.

.
"อ้าว เดอิดาระคุง ออกจากบ้านแต่เช้าเลยนะครับ "

.

.

....
.
.

.
Holy shit....รุ่นพี่คิซาเมะ... แล้วยังจะอิทาจิอีกคน ไม่เข้าใจว่าเข้ามาทำ***อะไร

ในที่แบบนี้ฟะอืมม์เจ้าอิทาจิมันก้นั่งหันหลังอยู่....ทำเนียนเดินต่อไปคงจะไม่เห็นหรอกมั้ง...
.
..

.

.

.
.
" ทำอะไรของนายน่ะ เดอิดาระ..."
.

.

.
.
หึ....เห็นแล้วเรอะ...งั้นก้ช่วยไม่ได้....*จ้ำหนีไป*

.
.
.

.
.
กว่าจะออกมาจากป่าได้ *แฮ่กๆ* โชคดีจริงๆที่ไม่เดินตามมา *กึ่งวิ่งกึ่งเดิน* ถึงซะที

คราวนี้ละจะได้ ไปรับภารกิจแล้วรีบๆหายหัวไปจากทีนี่ซะ อืมม์ *เดินหันหลังไปมาแบบนอยๆ*
.
.

.

.
*ผลั่ก!!*

.

.

.

" โอ้ยยยยยยยยยยยย!!!!????? "

.

.

.
'' หน๊อยยยย!! เจ้าเด็กนี่เดินไม่ดูตาม้าตาเรือ ถ้าชั้นขาขาดไปจะทำยังไงหา?? เห็น

แล้วมันอารมณ์จริงๆ พออารมณืขึ้นแล้วมันก็จี้ดขึ้นสมอง พอจี้ดขึ้นสมองแล้วมันก็.."

.

.

.

" หุบปากซะฮิดัน "

 

..

.

ไอ้...ไอ้คู่ซอมบี้นี่อีกแล้ว แล้วใครใช้ให้แกมานอนขวางอยู่ตรงนี้ล่ะฟะ!! ฉันกำลัง

อ้าปากจะด่าเชียวแล้วความเจ็บแปล๊บมันก้แล่นเข้ามาจนสมองแทบชา

*เอามือกุมปากน้ำตาคลอ*
.
.

..
.
หลังจากนั้นฉันก้ไม่ได้ฟังเจ้าบ้านั่นมันฉอดๆอะไรของมันต่อ วันนี้ฝากไว้ก่อนเถอะ อืมม์! *เดินหนีไป*
.

.
.

(ฮิดัน: ......)

(คาคุซึ: .........)

.

.
.
พอเดินเข้าตึกก็เห็นไอ้หน้าสีส้มๆท่าทางสมองน้อย มันเดินมาแล้วนั่น
.
.
.

.
" โอ้ววว ดูนั่นสิ จุกสีส้มเดินมาแต่ไกล~ อะแฮ่ม สวัสดีคร้าบ รุ่นพี่ หวา! มาแต่เช้า

เลยนะครับ! แต่ยังไงผมก้มาเช้ากว่าละน้า~..."
.
.

.
.
พวกแกพอจะจินตนาการความเจ็บปวดของฉันออกไหม...น้ำย่อยกำลังกัดกระเพาะที่

ว่างเปล่าของฉันดังโครกๆมาหลายชั่วโมงแล้ว ปากก็ระบมเจ็บแปล๊บๆไปหมด...ฉัน

พยายามเปล่งถ้อยคำที่ฟังดูอาฆาตแค้นที่สุดออกไป แต่ปากมันขยับออกมาเป็นคำ

ที่ฟังไม่ได้ศัพท์...
.
.

.

.
.
" ปวดอึหรอคับ..."
.
.
.

.

...

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.
ตั้งแต่เกิดมาฉันนึกไม่ออกเลยว่าเคยโกรธมากขนาดนี้มาก่อน (/แกก้แบบนี้ทุกทีแหละ

เดเด้!555+) มันรู้สึกเหมือนกาต้มน้ำในหัวมันจะ ระเบิดออกมายังงั้นแหละ อืมม์!

ฉันพยายามอ้าปากจะด่าแต่ก็ไม่สำเร็จ เจ็บร้อนในชะมัดเลย โอ้ย! *น้ำลายยืด*
.
.

.

.
" อ๋าาา! รอเดี๋ยวก่อนสิครับรุ่นพี่!! "
.
.

.
.
หะ...อย่าเข้ามานะ! อ๊า!!! *เผ่น*
.
.

.

.
.
*แฮ่กๆ* ให้ตายสิ นี่ฉันเข้างานสายไป10นาทีเพราะมัวแต่วิ่งหนีไอ้หน้าส้มสมองน้อย

นั่น สงสัยต้องถอดจิตลงไปที่ห้องของเพนแทนแล้ว ทำแบบนี้แต่แรกก็จบเรื่อง อืมม์!
.

.

.
.
*หลับตา กำลังจะประสานอิน*
.

.

.
.

.
.
"เดอิดาระคุงอยู่นี่เอง..."
.

.

.

.
.

.

.

.

.

"เดี่ยวอย่าเพิ่งไป! ฉันขอคุยด้วยหน่อยสิ "
.

.

.
.
.
รุ่นพี่คิซาเมะ...มีอะไรกันนะ หรือว่าฉันมาสายไป10นาที เพนเลยจะเด้งออกจากงาน..

ไม่น่า นี่เราเพิ่งจะสายครั้งแรก..ประพฤติตัวดีมาตลอด ทำภารกิจพลาดก็ไม่เคย...

อ๊ากกกก!! สติจะแตกแล้วว้อยยย

.
.

.

.

.
.
"เมื่อเช้าเป็นอะไรไปสีหน้าไม่ค่อยดีเลย มีอะไรรึเปล่า "
.
.

.

.
.
ห้ะ...เห่อ...ค่อยยังชั่ว นึกว่าจะโดนเด้งซะแล้ว*ปาดเหงื่อ* แต่ไหนๆรุ่นพี่ก็อุตส่า

เป็นห่วง(รึเปล่า..) ฉันก็เลยบอกไปนิดหน่อย กว่าจะพูดกันรู้เรื่อง เล่นเอาน้ำลายยืด

ปากบวมไปหมด
.
.

.

.
.
" อ๋อ อย่างนี้นี่เอง....แล้วทำไมไม่บอกแต่แรก..."
.

.

.
.
นึกว่าจะโดนล้อแล้วสิ...รุ่นพี่คิซาเมะเป็นคนดีใช้ได้เลยนะ ไม่เหมือนคนบางคน อืมม์...
.

.
.
.

" ที่เป็นร้อนในเพราะช่วงนี้อารมณ์แปรปรวนรึป่าวครับ ถ้าหงุดหงิดมากๆก็ระวังจะ

ท้องผูก แล้วก็จะทำให้เป็นร้อนในได้ง่ายต้องกินน้ำเยอะๆอย่างฉันนี้ไง ไม่ค่อยเป็น

เลยนะร้อนในเนี่ย *หัวเราะผู้ดี* "
.

.

.
.
.
ท้องผูก เป็นร้อนในเพราะอารมณ์แปรปรวนเรอะ ฉันไม่เห็นจะอารมณ์แปรปรวนตรง

ไหน แต่ยังไงก็ต้องไปหายามาต้มกิน ตามคำแนะนำก่อนล่ะ ปากเป็นแบบนี้แล้วมัน

หงุดหงิดชะมัด อืมม์

.

.
.
.
.
แต่อย่างว่าถ้าเลือกได้ก็ไม่อยากไปร้านยาหรอก คิดดูสิ แสงอุษาเดินเข้าร้านขายยา...

เจ้าของร้านคงเดินมา ยินดีต้อนรับหรอกนะ...
.
.
.

.
.
ระหว่างฉันกลุ้มๆอยู่ ไอ้คนที่ไม่อยากเจอที่สุดก็ดันโผล่มาอยู่ตรงหน้า นี่ฉันคิดไปเอง

รึเปล่า ว่าวันนี้เจอแกบ่อยมากๆเลยนะ อืมม์...(/มันก้ต้องอย่างงั้นอยู่แล้ว...)
.
.

.

.
เจ้าโทบิมันรู้ได้ยังไงว่าฉันเป็นอะไร...เรื่องยุ่งแล้วสิ เดี๋ยวมันจะต้องหาทางกวน

ประสาทฉัน แล้วฉันก็ด่ามันกลับไม่ได้ นี่ใจคอ จะยั่วให้ฉันอกแตกตายไปเลยงั้น

สินะ! มันจะมากไปแล้ว อืมม์! (/คิดไปเองเสียเสร็จสรรพอีกแล้วนะแก...)
.
.

.

.
.
" เข้าใจแล้วล่ะครับ... ที่แท้ก็เพราะเจ็บคอร้อนในนี่เอง โรคเบสิกเลยนะครับเนี่ย!

ไอ้ผมก็หาสาเหตุอยู่นาน อ๋าา!! ไม่ต้องห่วงครับ เดี๋ยวผมจัดการให้!!" *ยกหม้อมา*
.
.

.
.
เอ๋...
.
.

.
.
"ก่อนอื่นมันก็ต้องผมยาไอ้นี่...อาฮะ ใช่แล้ว... แล้วก็เทไอ้นั้นลงไป....คนให้เข้าที่...

นี่ผมสาทิตให้ดูเลยนะครับเนี่ย!! แบบนี้ไม่มีให้เห็นบ่อยๆหรอกนะครับบ!"
.
.

.

.
.
โฮ่! นี่จะต้มยาให้ฉันหรือเนี่ย ผิดคาดจริงๆ โทบิ นายก็เป็นคนดีใช้ได้เลยนะ เอาเป็น

ว่าฉันจะขอโทษอยู่ในใจแล้วกันที่เมื่อก่อนเคยด่านาย...
.
.

.

.

"ไอ้ผมก็แอบอุบไว้นานนะเนี่ยกว่าจะโชว์ตัวออกมาได้ เฮ่ออ~~"

.

.

.
เสร็จแล้วสินะ ไหนๆขอกินหน่อยซิ *ตักใส่แก้ว ยกดื่ม*

.
.
.
.
"กินเข้าไปเยอะๆนะครับจะได้หายไวๆ!! เพราะมีส่วนผสมของตีนกระซู่ลงไปด้วยนะ

เนี่ย สรรพคุณดีขนานแท้เลยนะครับบ! ดื่มเลยคร้าบบ"

.

.
.
.

.

.

.
.

.

.

ไอ้...!!!

.
.
.
.
ฝากไว้ก่อนเถอะแก...ฉันจะอาฆาตจองเวรแกไปจนวาระสุดท้ายของชีวิตเลย อืมม์!!

.

.

.
.

.

.

.

.

 

.
วันต่อมา...ไม่อยากจะเชื่อว่าร้อนในมันจะหายไปจริงๆ วันนี้ปากฉันกลับมาขยับ

ฉอดๆได้เหมือนเดิมแล้ว แต่ฉันจะไม่ขอบอกว่าเป็นเพราะน้ำนรกของเจ้าโทบิมันหรอก

นะ คอยดูเถอะ วันนี้ฉันจะเอาคืนทบต้นทบดอกให้สาสมเลย อืมม์!!!!
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

.

.

.

.

เดอิดาระ(ที่โกรธจัด)

.

.

.

****************************************************

puppu/ ไหนๆก้มีสมาชิกใหม่เพิ่มแล้วขอลากฮิดันมาเอี่ยวหน่อย

ถือว่าเป็นการต้อนรับเข้าแสงฯละกันเนอะ~

ว่าแต่ฮิดันกับเดอิ สองคนนี้มันวัยทองจริงๆเลยให้ตายเหอะ....

.

.

ว่าแต่ร้อนในน่ะ..เรื่องจริงนะเออ...แต๊งกิ้วโคโนะที่มาโคกันน้า

 

 

---------------------------------------------------------------------------------------

 

แด่ท่านจาชิน ขอพระองค์จงสถิตในใจข้าตลอดกาล....

 

แม่งงงงว้อยยยยยยยยยยยยยยย!!!!

 

ไอ้องค์กรเฮงซวยนี่! ใช้ให้ทำนู่นทำนี่อยู่ได้  คนนะเฟ้ยยไม่ใช่ทาส...

 

ใช้ให้จับสัตว์หางมันก็ว่าไปอย่าง...ถึงจะไม่ชอบที่ว่าไม่ให้ฆ่าก็เหอะ  แต่นี่...

‘ฮิดัน นายจงไปเขียนไดอารี่ แล้วคอยสอดแนมหาข้อมูลที่อาจเป็นประโยชน์จากองค์กรเราซะ’งั้นเรอะ!!
นี่ไอ้หัวน๊อตนั่นมันคิดอะไรอยู่วะ!? ก็ได้ยินว่ามันให้เจ้าเดอิดาระกะไอ้เด็กใหม่หัวอมยิ้มทำไปแล้วไม่ใช่รึไง
แล้วตูเนี่ยนะ...เขียนไดอารี่....สอดแนม....จะให้ต้องบอกอีกกี่ทีฟะว่าชั้นไม่ถนัดงานแบบนี้!!
ทำไมไม่ไปสั่งไอ้ตาแดงอิทาจิกะเจ้าฉลามนั่นฟะ!? เห็นพวกมันว่างงานจะตาย วันๆเดินเข้าร้านขนมประจำ ทีตูล่ะโดนคาคุซึลากไปล่าค่าหัวได้ทุกเวลาเป็นเซเว่นอีเลเว่น

 

 แล้วยังบอกอีกว่าจะให้เจ้าเซ๊ตสึมาคอยสอดแนมว่าชั้นเขียนตามที่สั่งมั้ย....

แค่คิดว่าไอ้กาบหอยแครงนั่นมันแอบดูอยู่แถวนี้ก็ขนลุกจะแย่แล้ว นี่ถ้ามันจะสังเกตการณ์แม้ในช่วงเข้าห้องน้ำล่ะ?...... บรื๋อส์~

เฮ้อออ....เหนื่อยใจ ยังดีนะเนี่ย ที่งานนี้ไม่ขัดต่อคำสอนท่านจาชิน

เอ...แล้วไอ้ไดอาร่งไดอารี่นี่ เค้าเขียนกันยังไงฟะ เคยรู้มาว่าก็แค่เขียนๆบอกเหตุการณ์ประจำวัน รึไม่ก็ระบายความรู้สึกใช่มั้ย? งั้นก็ดีเลย  ชั้นจะเขียนด่าไอ้พวกงี่เง่ารอบตัวชั้นให้หมด!

เริ่มจากไอ้หัวหน้ามหาโค-ตะ-ระจะเฮงซวยที่เป็นต้นเหตุให้ตูต้องมานั่งก้มหน้างกๆนี่ก่อนเลย 

 

 

 

ไอ้บ้า!! คิดว่าตัวเองเป็นพระเจ้า! แหวะ!  พระเจ้าที่แท้จริงน่ะมีแต่ท่านจาชินเท่านั้นเฟ้ยยย!!!

แล้วชื่อนั่นมันอะไร ‘เพน’เรอะ เท่ห์ตายห่-ล่ะนั่น แล้วยังไอ้รอยเจาะทั่วตัวนั่นอีก มองแว่บแรกยังนึกว่ามันไปฝ่าดงกระบองเพชรที่ไหนมา  คิดจริงๆเรอะว่าทำงั้นแล้วจะเข้าใจความเจ็บปวด ความเจ็บปวดขั้นสูงสุดมันต้องวินาทีก่อนตายต่างหาก ไอ้วินาทีคาบเส้นระหว่างชีวิตริบหรี่กับเงื้อมมือมัจจุราช....แล้วก็ร่างกายที่เย็นลงเรื่อยๆ หัวใจที่เต้นช้าลง...ช้าลง แต่อวัยวะภายในกลับเริ่มบิดเกร็งชักกระตุกเพราะความหวาดกลัวที่ได้ตระหนักในชะตาที่น่าสมเภชของชีวิตบาปหนักอย่างพวกมัน  ท่ามกลางสติที่เริ่มหลุดลอยก่อนที่ความรู้สึกชาด้านเย็นเฉียบจะเข้ามาแทน อ่า คิดแล้วมันช่างสุดยอด......................

 

 กะอีแค่เจาะนู่นนิดนี่หน่อยแล้วมาบอกว่าตัวเองเข้าใจความเจ็บปวด ชริ....ซักวันนึงชั้นจะสาปมันให้ได้ แล้วมันจะได้มารับความเจ็บปวดของจริงร่วมกับชั้น(เริ่มเข้าโหมดเพ้อฝัน)

 

...ว่าแต่ที่เจ้านั่นบอกว่า ‘สำหรับนาย...บางทีได้ระบายอารมณ์โดยไม่ต้องเจ็บตัวบ้างก็น่าจะดีนะ’ มันหมายความว่าไงฟะ?  (เกาหัวแกรกๆ)

 

 

 

แล้วยังเจ้าคาคุซึอีก เฮอะ! เจ็บใจ๊!!! ทำไมชั้นต้องมาเขียนไดอารี่แต่มันไม่ต้องล่ะวะเนี่ย!? แถมไอ้การใช้หางตามมองแบบนั้น ถึงมีผ้าปิดหน้าก็รู้เฟ้ยว่าหัวเราะเยาะอยู่  หนอยยย.....เพราะมันอยู่มาก่อนตรูรึไงฟะ!? ทีพวกเจ้าเดอิมันยังโดนเป็นคู่เลย ยังงี้มันเลือกปฏิบัตินี่หว่า!

 

แล้วนี่ที่ชั้นต้องมานั่งพิมพ์ไดหลังขดหลังแข็งโดยมีเหล่ายุงยกฝูงเป็นเพื่อนแก้เหงานี่ก็ความผิดมันเหมือนกัน  จะมืดอยู่แล้วยังดันทุรังเดินทางต่อ คืนนี้เลยต้องติดแหงกอยู่บนเขา  ก่อกองไฟนอน  น้ำค้างลงหนาวชิบเป๋ง รู้งี้เอาเสื้อติดมาไว้ซักตัวก็ดีหรอก(ขยับเสื้อคลุมให้มิดชิด)  พื้นหินนี่ก็แข็งชะมัดยาดเลย มีแต่ไอ้ตายด้านนั่นเท่านั้นแหละที่นอนหลับลงในที่แบบนี้ วะ! พรุ่งนี้มีหวังเดินไปปวดสะโพกไปแหงๆ  แถมยากันยงกันยุงมันก็ไม่เคยเตรียมเอาไว้บ้างเล้ยยย! จะเดินทางแท้ๆ ไม่พอยังมาจำกัดเงินตูไม่ยอมให้ซื้อของ ‘เกินจำเป็น’ซะอีก  ถามหน่อยเหอะ กะอีแค่กย.15ขวดสองขวด ตัดใจซื้อแล้วหัวใจตั้งห้าดวงของมันจะบิดริ้วๆดิ้นกระตุกๆขาดใจตายเลยเรอะไงวะ!!  !! 
คอยดูสิ พรุ่งนี้ถ้ามันไม่ยอมพักในเมืองอีกชั้นจะบ่นๆๆๆๆและบ่นๆๆต่อด้วยบ่นๆจนมันขี้หูตันไปเลย ฮ่า!

จริงๆนะ  คาคุซึมันไอ้แก่เหนียงยานวัยแรกแย้มฝาโลงแล้วยังเจือกใจน้อยขี้หงุดหงิดอารมณ์ร้อนยังกะวัยรุ่นอีก!  แค่นี้ว่าอุบาทว์แล้วยังไม่พอ มันเล่นงกซะเกลือเรียกพ่อขนาดนั้น  ไอ้ชั้นล่ะเกลียดคนที่ฆ่าคนเพราะเงินที่สุดเลย  อย่างมันจะสวดภาวนาขออภัยท่านจาชินจนมือหักก็ไม่มีผล รับรองว่าตายไปล่ะก็ตกนรกตลอดสิบชาติสถานเดียว

 

หืมมมม แต่ถึงยังไงเจ้านั่นมันก็ช่วยเย็บแขนเย็บขาให้ชั้นบ่อยๆนี่นะ เฮอะ! เอาเป็นว่าจะช่วยสวดภาวนาให้ละกัน  เผื่อจะลดโทษตกนรกให้มันได้ซักวันสองวัน....

 

แล้วไอ้สัตว์หางเวรพวกนี้นี่ทำมั๊ยยยยมันหาตัวยากนักฟะ จนป่านนี้แล้วยังจับไม่ได้ซักตัว จนคู่อื่นมันได้กันหมดแล้ว กลายเป็นว่าตรูกะเจ้าคาคุซึล้าหลังกว่าเพื่อนเลย....น่าขายหน้าจริงๆ  นี่ก็เพราะเจ้าคาคุซึนั่นแหละ! งกจนได้เรื่อง มัวแต่ล่าค่าหัว!

 

เออ...แต่ช่างมันเถอะ คู่เจ้าฉลามวีเซิลมันก็ยังจับไม่ได้ซักกะตัวพอกัน ยังไงไอ้หน้าปลานั่นมันก็มาถากถางชั้นไม่ได้หรอก ฮ่า!

 

 

 

โอ๊ะ! ไปๆมาๆก็เขียนได้เยอะเหมือนกันแฮะ สงสัยถ้ามีเรื่องบ่นอีกมาเขียนไอ้ไดอารี่นี่ก็ไม่เลวนะเนี่ย    งั้นสุดท้ายขอทำพิธีก่อนนอนละกัน  หึหึ (คว้าเคียวขึ้นมา) ฉึกกกกกก!!!!!!

 

 

 

 

 

 

 

---------------------------------

อ่า...เสร็จซะที ไม่ชินกะระบบเลยวุ้ย...
แถมการพยายามทำตัวเหมือนมีประจำเดือนตลอดนี่มันเหนื่อยชะมัด
แต่ก็สนุกดีนะ...ถ้าใครเห็นว่าภาษามันหยาบคายไปหน่อยก็ขอโทษด้วยละกันค่ะ
ไม่รู้ว่าเขียนได้โอเคแล้วรึยังนะ?แต่ก็เอาเหอะ

ปล.เสียงคุณมินน่ารักจัง จุ๊บๆ *3*